
Νικητής του «Dream show 2» (2006) του ALPHA, ο, 27χρονος, σήμερα, Νίκος Οικονομόπουλος, ξεπετάχτηκε αμέσως, με τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα. Αμέσως ξεκίνησε κι η δισκογραφία του με συμμετοχές στους δίσκους του «Dream show 2» (2006), cd-single (2007-2008) και με δύο προσωπικούς δίσκους («Πρώτη αγάπη» / 2007 & «Άκουσα» / 2008), χωρίς εμπορική επιτυχία κι έναν τρίτο («Κατάθεση ψυχής»), μέσα από την εφημ. «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ». Ο τέταρτος πρόσφατος δίσκος του («Δώρο για σένα»/2011) – αλλάζοντας κι εταιρεία, από τη SONY στην MINOS EMI - έγινε πλατινένιος (25.000 πωλήσεις) και πριν λίγο καιρό επανακυκλοφόρησε από το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», κάνοντας 101.100 πωλήσεις.Ο Νίκος Οικονομόπουλος είναι ένας τραγουδιστής που υπηρετεί το σημερινό λαϊκοπόπ τραγούδι πίστας, ποντάροντας, στα νιάτα του και την ομορφιά του, αλλά και στην καλλιφωνία του. Έχει δε, κάνει σημαντικές(ισότιμες – ως δίδυμο) live συνεργασίες, τόσο με μεγάλα ονόματα του είδους (Γονίδης), όσο και με ιστορικά (Πάριος), που εγώ, τότε, απόρησα, γιατί τον Πάριο δεν τον φτάνει ούτε ως τον αστράγαλο! Ο Πάριος γιατί το έκανε;!
Ερχόμενος στο νέο του δίσκο(«Δώρο για σένα»/2011), δεν έχω να γράψω πολλά, αναμενόμενα είναι τα τραγούδια, του είδους (υπογραφόμενα από γνωστά και παλιότερα ονόματα του ευρύτερου χώρου: Πάνος Φαλάρας, Ελένη Γιαννατσούλια, Χρήστος Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Μπρακούλιας, Νίκος Β
αξαβανέλης κ.ά.), λίγα ζεϊμπέκικα, λίγες λαϊκές μπαλάντες, κάποια με ρυθμικά ρεφρέν – σλόγκαν. Α, υπάρχει κι ένα ντουέτο, με τον Σταμάτη Γονίδη («Η αγάπη είναι τραγούδι», σε στίχους του Γονίδη), σε μουσική του Βασίλη Δήμα, που έχει κάποια καλά δείγματα ατόφιων λαϊκών, αλλά εδώ, όχι, δεν ξεπέρασε τον πήχη του. Δηλαδή, σαφώς, ο χώρος και το είδος, περνάνε μεγάλη κρίση … έμπνευσης! Χίλιες φορές τα ωραία μελωδικά ελαφρολαϊκά των ‘70ς, που πέρναγαν στα στόματα των Ελλήνων και σιγοτραγουδιόντουσαν στις ανάλαφρες στιγμές τους.
Είχα ελπίδες για το, άλλοτε, ισχυρότατο δίδυμο, Χρυσοβέργη - Γιατρά (μη βλέπετε που τους έχει θάψει – όπως κι άλλους του αυθεντικού λαϊκού - το εντεχνοκουλτουριάρικο κατεστημένο, με τις κλίκες και τις παρέες του), το οποίο έχει γράψει πολλές και μεγάλες επιτυχίες, αλλά φαίνεται, πως κι αυτοί, κουράστηκαν. Αδυσώπητος σε όλα ο χρόνος, και στην έμπνευση.
Δεν μπόρεσα, ειλικρινά, να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι, μάλλον αυτό θα είναι ικανότητα των φαν του Νίκου Οικονομόπουλου. Πάντως, είναι μεν καλλίφωνος (όπως οι μισοί Έλληνες, οι άλλοι μισοί είναι φάλτσοι, όπως εγώ), αλλά, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο ηχόχρωμα, μια προσωπική φωνητική-ερμηνευτική ταυτότητα. Και βέβαια, δεν του αφήνει περιθώρια και το υλικό του, μια από τα ίδια, τυποποιημένα τραγούδια – προϊόντα.
Όσο είναι νέος και περνάει η όψη του (babyface και πλατινέ μαλλί) θα απασχολεί τα κοριτσόπουλα και τα life style ΜΜΕ. Αλλά, για να μείνει στο χώρο, και να αφήσει κάτι πίσω του, χρειάζεται, πέρα από την όψη και την κόψη, της φωνής! Εφόσον, βέβαια, μιλάμε για τραγουδιστή κι όχι για μοντέλο.
Ερχόμενος στο νέο του δίσκο(«Δώρο για σένα»/2011), δεν έχω να γράψω πολλά, αναμενόμενα είναι τα τραγούδια, του είδους (υπογραφόμενα από γνωστά και παλιότερα ονόματα του ευρύτερου χώρου: Πάνος Φαλάρας, Ελένη Γιαννατσούλια, Χρήστος Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Μπρακούλιας, Νίκος Β
αξαβανέλης κ.ά.), λίγα ζεϊμπέκικα, λίγες λαϊκές μπαλάντες, κάποια με ρυθμικά ρεφρέν – σλόγκαν. Α, υπάρχει κι ένα ντουέτο, με τον Σταμάτη Γονίδη («Η αγάπη είναι τραγούδι», σε στίχους του Γονίδη), σε μουσική του Βασίλη Δήμα, που έχει κάποια καλά δείγματα ατόφιων λαϊκών, αλλά εδώ, όχι, δεν ξεπέρασε τον πήχη του. Δηλαδή, σαφώς, ο χώρος και το είδος, περνάνε μεγάλη κρίση … έμπνευσης! Χίλιες φορές τα ωραία μελωδικά ελαφρολαϊκά των ‘70ς, που πέρναγαν στα στόματα των Ελλήνων και σιγοτραγουδιόντουσαν στις ανάλαφρες στιγμές τους.Είχα ελπίδες για το, άλλοτε, ισχυρότατο δίδυμο, Χρυσοβέργη - Γιατρά (μη βλέπετε που τους έχει θάψει – όπως κι άλλους του αυθεντικού λαϊκού - το εντεχνοκουλτουριάρικο κατεστημένο, με τις κλίκες και τις παρέες του), το οποίο έχει γράψει πολλές και μεγάλες επιτυχίες, αλλά φαίνεται, πως κι αυτοί, κουράστηκαν. Αδυσώπητος σε όλα ο χρόνος, και στην έμπνευση.
Δεν μπόρεσα, ειλικρινά, να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι, μάλλον αυτό θα είναι ικανότητα των φαν του Νίκου Οικονομόπουλου. Πάντως, είναι μεν καλλίφωνος (όπως οι μισοί Έλληνες, οι άλλοι μισοί είναι φάλτσοι, όπως εγώ), αλλά, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο ηχόχρωμα, μια προσωπική φωνητική-ερμηνευτική ταυτότητα. Και βέβαια, δεν του αφήνει περιθώρια και το υλικό του, μια από τα ίδια, τυποποιημένα τραγούδια – προϊόντα.
Όσο είναι νέος και περνάει η όψη του (babyface και πλατινέ μαλλί) θα απασχολεί τα κοριτσόπουλα και τα life style ΜΜΕ. Αλλά, για να μείνει στο χώρο, και να αφήσει κάτι πίσω του, χρειάζεται, πέρα από την όψη και την κόψη, της φωνής! Εφόσον, βέβαια, μιλάμε για τραγουδιστή κι όχι για μοντέλο.
Τα τραγούδια01 ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ (Γιάννης Φρασέρης, Βαγγέλης Καρατζάνος)
02 ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ (Βασίλης Γαβριηλίδης, Ελένη Γιαννατσούλια)
03 ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΝΕΝΟΣ (Βασίλης Γαβριηλίδης, Ελένη Γιαννατσούλια)
04 ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΤΑΞΑΝΕ (Μαρίτα Ρόσση, Πάνος Φαλάρας)
05 ΠΑΡΕ ΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ (Αλέκος Χρυσοβέργης, Σπύρος Γιατράς)
06 ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ (Βασίλης Γαβριηλίδης, Ελένη Γιαννατσούλια)
07 ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΙΑ ΗΣΟΥΝ (Αλέκος Χρυσοβέργης, Σπύρος Γιατράς)
08 ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ ΔΙΠΛΟ (Παναγιώτης Μπρακούλιας, Νίκος Βαξαβανέλης)
09 ΘΑ ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ (Αλέκος Χρυσοβέργης, Σπύρος Γιατράς)
10 ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ (Παναγιώτης Μπρακούλιας, Νίκος Βαξαβανέλης)
11 ΔΩΣ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ (Αλέκος Χρυσοβέργης, Σπύρος Γιατράς)
12 ΤΡΕΛΟΣ ΚΙ ΑΝΑΠΟΔΟΣ ΚΑΙΡΟΣ (Χρήστος Παπαδόπουλος, Ελένη Γιαννατσούλια)
13 Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ (Βασίλης Δήμας, Σταμάτης Γονίδης) Νίκος Οικονομόπουλος, Σταμάτης Γονίδης
Ο δίσκος κυκλοφορεί από τη MINOS-EMI.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου












Σχόλια
Για όλα τα υπόλοιπα, σε παραπέμπω, στις προηγούμενες απαντήσεις μου.
Τα πράγματα πρέπει να τα βλέπουμε αντικειμενικά, αλλά, σίγουρα, ο τρόπος για τα δούμε έτσι, δεν είναι από τη θέση του φαν (οικονομοπουλίτσα…).
Το περιοδικό μας, όπως κι όλα τα μουσικά περιοδικά κι οι ανάλογες μουσικές στήλες των εφημερίδων, είναι μουσικά δημοσιογραφικά περιοδικά που απευθύνονται στο ευρύ ακροατήριο. Δεν είναι μουσικολογικά περιοδικά που απευθύνονται σε μουσικούς και να κάνουν μουσικολογικές αναλύσεις. Γι’ αυτό και γράφουν σ’ αυτά δημοσιογράφοι που έχουν εντρυφήσει με το αντικείμενο (στην περίπτωσή μας με το ελληνικό τραγούδι), χωρίς να τους ζητούνται πτυχία μουσικής! Δεν είναι, δηλαδή προαπαιτούμενο να είναι ούτε μουσικοί, ούτε τραγουδιστές, κι η μεγάλη τους πλειοψηφία δεν είναι! Να μην σας αραδιάζω τώρα μια σειρά γνωστών και σοβαρών κι έγκυρων συναδέλφων, που δεν είναι μουσικοί, αλλά ως μουσικογράφους, τους παίρνουμε όλοι πολύ στα σοβαρά. Με την ίδια λογική σας, θα έπρεπε κι οι αθλητικογράφοι, να είναι, πχ. ποδοσφαιριστές ή προπονητές, για να κρίνουν έναν αθλητικό (π.χ. ποδοσφαιρικό αγώνα), αλλά, δεν είναι! Δημοσιογράφοι είναι που έχουν εντρυφήσει με το αντικείμενό τους και γράφουν κριτικές για αθλητικούς αγώνες.
Για τα στοιχεία για τη δισκογραφία του (πωλήσεις κλπ.), τα έγραψα στην προηγούμενη απάντησή μου, τα επαναλαμβάνω κι εδώ: τα πήρα από την «Ελληνική Δισκογραφία» (2011) του Πέτρου Δραγουμάνου, που είναι η μόνη σοβαρή έκδοση -σε ετήσια βάση-για την ελληνική δισκογραφία. Αν έχει λάθη, να του στείλετε-με αποδείξεις και στοιχεία - τα σωστά, ώστε να τα διορθώσει στην επόμενη έκδοση.
Γράφετε, ότι δεν αιτιολογώ γιατί δεν μου άρεσε ο δίσκος του. Αιτιολογώ: γιατί ναι μεν είναι καλλίφωνος, αλλά χωρίς ισχυρή εκφραστική ταυτότητα – κι αυτό δεν έχει να κάνει με τις μουσικές σπουδές και γνώσεις, γιατί οι πιο πολλές μουσικές του δίσκου του είναι εντελώς τυποποιημένες (γνωστός συνθέτης που τον άκουσε, μου είπε: «ήταν τόσο προβλέψιμα, που πριν ακούσω το ρεφρέν, ήδη προλάβαινα και το μουρμούριζα μουσικά κι έπεφτα 100% μέσα»!) και γιατί οι στίχοι του είναι τετριμμένοι. Από ότι βλέπω δεν είστε Ελληνίδα (παρεμπιπτόντως κι η γυναίκα μου είναι από τα μέρη σας) και παραδέχεστε, ότι τα ελληνικά είναι τρίτη γλώσσα σας. Ε, αφήστε σε μας που είναι η μητρική μας γλώσσα να κρίνουμε καλύτερα το καλό από το μέτριο. Ήταν, σαν να είχα εγώ τα ρώσικα τρίτη γλώσσα και να έκρινα ρώσικους στίχους και ποιήματα, που είναι ακόμα πιο δύσκολο, από ένα πεζό κείμενο. Αν γνωρίζατε τι έχουν γράψει, για παράδειγμα, το δίδυμο Χρυσοβέργης – Γιατράς (τραγουδάρες και μεγάλα σουξέ) τις περασμένες δεκαετίες, θα συμφωνούσατε μαζί μου, πως τώρα βρίσκονται στο ναδίρ τους.
Και μια –ρητορική– ερώτηση: γράφω κριτικές 4 χρόνια, για να μείνω εδώ, στα του «ΟΡΦΕΑ» γραπτά μου. Έχω γράψει δεκάδες, αρνητικές και θετικές, για κάθε είδους τραγουδιού και καλλιτέχνες (γιατί δεν είμαι άνθρωπος των προκαταλήψεων), γιατί δεν σχολιάσατε καμιά, πάρα μόνο αυτή για το Οικονομόπουλο; Η κοινή λογική, θα έδινε την απάντηση, επειδή σας αρέσει, είστε θαυμάστριά του κι ενοχληθήκατε που ήταν αρνητική. Αυτό όμως, αυτομάτως, σας κάνει και μη αντικειμενική.
Θα σας παρακαλούσα, να το σταματήσουμε εδώ, ούτε θα μου αλλάξετε γνώμη για το συγκεκριμένο δίσκο, ούτε εγώ εσάς. Ας διαφωνούμε, υγιές είναι.
Εξάλλου, άσχετα από το τι γράφω εγώ κι εσείς, ο κριτής, για τον κάθε καλλιτέχνη, είναι ο χρόνος κι η Ιστορία. Θα δείξει λοιπόν, αν ο Οικονομόπουλος θα περάσει και θα τον ξεχάσουμε, όπως έχει συμβεί με εκατοντάδες τραγουδιστές στο ελληνικό τραγούδι, ή θα μείνει και θα γίνει ο δεύτερος Πάριος! Εγώ, επειδή είμαι καλοπροαίρετος κι ανυστερόβουλος άνθρωπος, ειλικρινά του το εύχομαι!
Στην αρχή του άρθρου σας που αναφέρατε, ότι το τρίτο album του Νίκου Οικονομόπουλου με τίτλο "Κατάθεση Ψυχής" πωλήθηκε μέσω της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα". Αυτό είναι ανακριβές. Αυτό έγινε μέσα από την εφημερίδα "Espresso της Κυριακής".
Και εσείς λέτε, ότι αυτό το άλμπουμ δεν είχε εμπορική επιτυχία.Στην πραγματικότητα όμως το CD "Κατάθεση Ψυχής" έγινε Πλατινένιο στον τέταρτο μήνα πωλήσεων.
Ο Νίκος Οικονομόπουλος δεν έχει μόνο μια γλυκιά φωνή. Η φωνή του είναι σπάνια και μοναδικά, με την ικανότητά του να τραγουδά ακριβώς, σωστά, με την έννοια του μουσικού. Αυτό δεν είναι σαν το μεγαλύτερο μέρος του τραγουδιστές. Η φωνή του είναι πολύ πλούσια σε ηχόχρωμα του, γι 'αυτό είχα τον πάρει από πολλούς τραγουδιστές που έχω ακούσει (δεν είχα δει το όμορφο πρόσωπό του, τότε)
Για να γράψετε μουσική θα πρέπει να έχετε ένα καλό αυτί, αλλά για να κρίνετε τη μουσική πρέπει να έχετε ένα εξαιρετικό αυτί, γι 'αυτό είναι τόσο δύσκολο να είστε σε ένα καλό ωδείο όπως ήμουν για την ειδικότητα αυτή και μελέτη για την ειδικότητα αυτή. Ήμουν σε ένα ωδείο που το αυτί διέρχεται από χιλιάδες δοκιμές κατά τη διάρκεια της ζωής μου. Γράφω μουσική και μπορώ να σας πω - δεν απαιτεί την ίδια ποιότητα των αυτιών. Χρειάζεται άλλες ιδιότητες για αυτό.
Αν δεν σας αρέσουν τα τραγούδια, θα πρέπει να εξηγήσετε γιατί. Πρέπει να πείτε για τις μουσικές και ποιητικές αδυναμίες τους. Αλλά εσείς δεν το κάνετε αυτό. Απλά ενημερώνετε ότι δεν σας αρέσει. Είναι αυτό μια κριτική; Όχι, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια κριτική. Αυτό είναι μόνο ένα σχόλιο του ενός ακροατή. Και το καθήκον μου ως επαγγελματίας είναι να σας πω: δεν μπορούμε να το πάρουμε στα σοβαρά.
Συγγνώμη για την ύπαρξη γραφής τόσο πολύ.
Τις καλύτερες ευχές μου
Yours sincerely
Lucy Vaganova
Vocal teacher (Glendowie College, Auckland, New Zealand)
Member of APRA
Bachelor Music (Honours) Auckland University, New Zealand
Graduate Diploma Novosibirsk Coservatoire (Russia)
Graduate Diploma Mussorgsky Music College of St. Petersburg, (Russia)
Δεν είναι προαπαιτούμενο για να έναν μουσικογράφο να είναι καλλίφωνος τραγουδιστής, για να έχει γνώση κι αίσθηση της μουσικότητας. Φάλτσος είπα –έχοντας τα κότσια του αυτοσαρκασμού– πως είμαι, όχι κουφός. Μήπως δεν είναι φάλτσος ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης; Θα τον έχετε ακούσει να τραγουδάει καμιά φορά νομίζω. Κι όμως, η κακοφωνία του δεν τον εμπόδισε, ως συνθέτη, να γράψει σπουδαία τραγούδια. Ακούω συστηματικά όλα τα είδη του ελληνικού τραγουδιού, εδώ και 35 σχεδόν χρόνια και δημοσιογραφώ σχεδόν 25 χρόνια και δεν είμαι προκατειλημμένος για κανέναν καλλιτέχνη! Δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να γράψω τα καλύτερα, για έναν επόμενο δίσκο του Οικονομόπουλου, αν, κατά την γνώμη μου, το αξίζει.
Ο Πάριος τι να έλεγε; Δεν το ξέρετε ότι, στα πλαίσια, των όποιων live συνεργασιών λέγονται τα καλύτερα από τον έναν προς τον άλλον;
Τα στοιχεία (με τις πωλήσεις κλπ), που λέτε ότι είναι λάθος, δεν τα έβγαλα από το κεφάλι μου! Τα πήρα από την «Ελληνική Δισκογραφία» (έκδοση σε dvd του 2011 ) του Πέτρου Δραγουμάνου. Αν έχετε στοιχεία κι αποδείξεις ότι υπάρχουν λάθη, να του τα στείλετε να τα διορθώσει στην επόμενη έκδοση.
Απολαύστε εσείς τον αγαπημένο σας τραγουδιστή κι αφήστε και μένα, να έχω το δικαίωμα, όπως κι εσείς, να γράφω την, έστω, κι αρνητική γνώμη μου. Εξάλλου, δεν το ξέρετε ότι κι η αρνητική κριτική βοηθάει, όσο και μια θετική;
Είναι αλήθεια πως τον ακούνε και τον λατρεύουν σε όλο τον πλανήτη, αυτό είναι αλήθεια, το γνωρίζω και εγώ. Όλα τ' άλλα είναι λάθη, υπερβολές και ψέματα...
μέσα στα 5 χρόνια που ο Νίκος Οικονομόπουλος είναι σε αυτό το χώρο, είναι το πρώτο άρθρο που διαβάζω με τόσο αρνητική κριτική.
Θα ήθελα λοιπόν να σας ενημερώσω ότι τα τραγούδια και το χροιά της φωνής του Νίκου Οικονομόπουλου έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αγαπηθεί όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από ανθρώπους σε όλον τον πλανήτη. Δεν ξέρω το επίπεδο γνώσεων σας επάνω στη μουσική αλλά να είστε σίγουρος ότι έχει μια μοναδικότητα στην ερμηνεία των τραγουδιών και μια μοναδική χροιά. Όσον αφορά τον Γιάννη Πάριο που αναφέρετε, τον έχει αποκαλέσει το ΜΕΛΛΟΝ και τον θεωρεί ως συνέχειά του.
Όσο για το στυλ του, δεν το έπαιξε ποτέ μοντέλο, ό,τι κάνει το κάνει με την ξεχωριστή φωνή του και να είστε σίγουρος ότι δεν είναι μόνο τα κοριτσάκια που τον ακολουθουν αλλά και άτομα όλων των ηλικιών, άντρες και γυναίκες.
Μπορεί το Ελληνικό λαϊκό τραγούδι να περνάει κάποια κρίση λόγω των γενικών προβλημάτων στη χώρα μας, αλλά η επιλογή των τραγουδιών που υπάρχουν στα cd του Νίκου Οικονομόπουλου είναι τέλεια και οι δημιουργοί των τραγουδιών εμπειρότατοι και ταλαντούχοι. Μπορεί να μην υπάρχουν τραγούδια που ξεσηκώνουν τον κόσμο για μια σεζόν και μετά πηγαίνουν στο συρτάρι, γιατί το ζητούμενο του Νίκου είναι να ερμηνεύει τραγούδια διαχρονικά που θα αφήσουν εποχή και αυτό να είστε σίγουρος ότι το έχει καταφέρει.
Βέβαια εσείς την γνώμη σας εκφράζετε έστω και λανθασμένη κατ'εμέ, αλλά αν είχατε λίγες παραπάνω γνώσεις σχετικά με τη μουσική ίσως δεν θα κάνατε τόσο τεράστια λάθη στην κριτική σας...
Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας!!
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.