
Ενάμισι χρόνο μετά την κυκλοφορία της ζωντανής ηχογράφησης «Μια συναυλία σαν πανηγύρι», κυκλοφορεί τώρα από την MBI το νέο άλμπουμ του Στέλιου Μπικάκη με τίτλο «Κρητών Νόστος». Ο Στέλιος Μπικάκης παίζει λύρα και ερμηνεύει τα δεκατρία από τα δεκατέσσερα τραγούδια του δίσκου ενώ υπάρχει και ένα τραγούδι του Γιάννη Σεισάκη με τίτλο «Η κάθε μου αναπνοή» που ερμηνεύει ο ίδιος. Στα περισσότερα τραγούδια η μουσική και οι στίχοι είναι του Στέλιου Μπικάκη ενώ μουσική έχουν γράψει ακόμη οι: Κώστας Μουντάκης, Ηλίας Κατσαβίδης και ο Αντώνης Ζαχαράκης που μελοποίησε ένα ποίημα του Γιώργου Κουτάντου. |
| Συρτά,
ριζίτικα, μπάλοι και άλλες συνθέσεις ντύνουν μελωδικά παραδοσιακές
κρητικές μαντινάδες αλλά και άλλους στίχους που εκφέρονται -με το
χαρακτηριστικό γλωσσικό ιδίωμα της Κρήτης-από έναν γνήσιο και άξιο
εκπρόσωπο της κρητικής παραδοσιακής μουσικής. Ξεχωρίζει το τραγούδι ‘’Να καούν τα ξερά’’ με τους ανατρεπτικούς και καταγγελτικούς στίχους
του Σταμάτη Μεσημέρη αλλά και με μια μελωδία που ξενίζει με τους ήχους
των κρουστών και του κλαρίνου ,σε μια προφανή προσπάθεια να δώσει ένα
διαφορετικό τόνο στο δίσκο και να προσεγγίσει ένα πιο ευρύ κοινό που
δεν είναι συνηθισμένο σε παραδοσιακά κρητικά ακούσματα. Μερικώς μόνο το
καταφέρνει φέρνοντας σε μια σχετική αμηχανία τον ίδιο τον Σ.Μπικάκη
στην ερμηνεία του αλλά και τους περισσότερους ακροατές που γνωρίζουν
την προηγούμενη καλλιτεχνική δραστηριότητα του ερμηνευτή σε πιο
παραδοσιακές δημιουργίες. Ξεχωρίζει επίσης το ομολογουμένως δύσκολο
εγχείρημα της διασκευής του τραγούδιου ‘’Τον καινούριο σου έρωτα’’ του
μεγάλου δασκάλου της κρητικής μουσικής Κώστα Μουντάκη γιατί -αν και όχι
απολύτως επιτυχημένη- καταφέρνει να ανταποκριθεί στη σύνθεση και να
αποδώσει την τιμή που αξίζει στο σημαντικό Κρητικό καλλιτέχνη. |
Είναι εμφανής η προσπάθεια του Στέλιου Μπικάκη για διαφοροποίηση του ρεπερτορίου του και αλλαγή προσανατολισμού σε σχέση με τις παλαιότερες δισκογραφικές δουλειές του.Ενώ προσπαθεί να διατηρήσει τους δεσμούς του με την παραδοσιακή κρητική μουσική,ταυτόχρονα προσπαθεί να ξεφύγει απο τα αμιγώς παραδοσιακά ακούσματα,να δώσει ένα πιο σύγχρονο τόνο στα τραγούδια του και να προσεγγίσει ένα ευρύτερο κοινό σε εθνικό δίκτυο.Αντιλαμβανόμενος την τάση ορισμένων καλλιτεχνών,όχι απαραίτητα με καταγωγή απο την Κρήτη,να φλερτάρουν όψιμα με την κρητική παράδοση αλλά και του κοινού που φαίνεται να ανταποκρίνεται σ αυτή,ο Στέλιος Μπικάκης φαίνεται να αισθάνεται ότι έχει όλες τις δυνατότητες-ως ένας γνήσιος εκφραστής της κρητικής μουσικής- να ανταποκριθεί σ΄ αυτή την τάση που διαμορφώνεται.Όμως,η τάση αυτή του εκσυχρονισμού της κρητικής παράδοσης και των ακουσμάτων της δημιουργεί μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην έκφραση της κρητικής μουσικής παράδοσης μέσα απο μια σύγχρονη οπτική γωνία - με σεβασμό στην πολιτιστική κληρονομιά -και την εκτροπή σε προϊόντα υποκουλτούρας μια μαζικής ομοιόμορφης μουσικής παραγωγής που απλά προσθέτει παραδοσιακές πινελιές για να εκμεταλλευτεί την τάση που προαναφέραμε και τελικά προσβάλλει μια μουσική παράδοση δεκαετιών και ξενίζει τους ακροατές.
Αυτή η λεπτή ισορροπία και η δύσκολη θέση του ερμηνευτή είναι προφανής και σ΄αυτό το δίσκο που παλινωδεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.Ο Στέλιος Μπικάκης, ένας γνήσιος εκφραστής της κρητικής μουσικής παράδοσης με αξιόλογη διαδρομή στο χώρο έχει όλες τις δυνατότητες να αποδείξει ότι δεν παρασύρεται απο την αρνητική τάση που επικρατεί στο χώρο της μουσικής παραγωγής τα τελευταία χρόνια και να δικαιώσει το μουσικόφιλο κοινό της Κρήτης -και όχι μόνο-που εκτιμά τις ικανότητες του και την μέχρι τώρα καλλιτεχνική του διαδρομή... Συνοπτικά μια καλή προσπάθεια και μια αξιοπρόσεκτη μουσική παραγωγή με τις ερμηνείες του Στέλιου Μπικάκη να αποδεικνύουν-όταν ξεπερνούν τις υπερβολές συναισθηματισμού- ότι διαθέτει μια καλή χροιά και αδιαμφισβήτητες ερμηνευτικές ικανότητες ...
|
|
Τα τραγούδια του δίσκου… Στέλιος
Μπικάκης: λύραΓιάννης Σεισάκης: λαούτο κρητικό-νησιώτικο, ούτι Τιμόθεος Βροντάκης: λαούτο Γιώργος Τρουλινός: μπάσο Βαγγέλης Βέλλος: κιθάρες Αντώνης Ζαχαράκης: τύμπανα, κρουστά Παναγιώτης Σφακιανάκης: κρουστά Μανώλης Σκαλιδάκης: βιολί Μανώλης Πιτέρης: πνευστά Φάνης Λουρανδάκης: ακορντεόν
Ενορχήστρωση: Αντώνης Ζαχαράκης |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου











Ενάμισι χρόνο μετά την κυκλοφορία της ζωντανής ηχογράφησης «Μια συναυλία σαν πανηγύρι», κυκλοφορεί τώρα από την MBI το νέο άλμπουμ του Στέλιου Μπικάκη με τίτλο «Κρητών Νόστος». Ο Στέλιος Μπικάκης παίζει λύρα και ερμηνεύει τα δεκατρία από τα δεκατέσσερα τραγούδια του δίσκου ενώ υπάρχει και ένα τραγούδι του Γιάννη Σεισάκη με τίτλο «Η κάθε μου αναπνοή» που ερμηνεύει ο ίδιος. Στα περισσότερα τραγούδια η μουσική και οι στίχοι είναι του Στέλιου Μπικάκη ενώ μουσική έχουν γράψει ακόμη οι: Κώστας Μουντάκης, Ηλίας Κατσαβίδης και ο Αντώνης Ζαχαράκης που μελοποίησε ένα ποίημα του Γιώργου Κουτάντου.
Είναι εμφανής η προσπάθεια του Στέλιου Μπικάκη για διαφοροποίηση του ρεπερτορίου του και αλλαγή προσανατολισμού σε σχέση με τις παλαιότερες δισκογραφικές δουλειές του.Ενώ προσπαθεί να διατηρήσει τους δεσμούς του με την παραδοσιακή κρητική μουσική,ταυτόχρονα προσπαθεί να ξεφύγει απο τα αμιγώς παραδοσιακά ακούσματα,να δώσει ένα πιο σύγχρονο τόνο στα τραγούδια του και να προσεγγίσει ένα ευρύτερο κοινό σε εθνικό δίκτυο.Αντιλαμβανόμενος την τάση ορισμένων καλλιτεχνών,όχι απαραίτητα με καταγωγή απο την Κρήτη,να φλερτάρουν όψιμα με την κρητική παράδοση αλλά και του κοινού που φαίνεται να ανταποκρίνεται σ αυτή,ο Στέλιος Μπικάκης φαίνεται να αισθάνεται ότι έχει όλες τις δυνατότητες-ως ένας γνήσιος εκφραστής της κρητικής μουσικής- να ανταποκριθεί σ΄ αυτή την τάση που διαμορφώνεται.Όμως,η τάση αυτή του εκσυχρονισμού της κρητικής παράδοσης και των ακουσμάτων της δημιουργεί μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην έκφραση της κρητικής μουσικής παράδοσης μέσα απο μια σύγχρονη οπτική γωνία - με σεβασμό στην πολιτιστική κληρονομιά -και την εκτροπή σε προϊόντα υποκουλτούρας μια μαζικής ομοιόμορφης μουσικής παραγωγής που απλά προσθέτει παραδοσιακές πινελιές για να εκμεταλλευτεί την τάση που προαναφέραμε και τελικά προσβάλλει μια μουσική παράδοση δεκαετιών και ξενίζει τους ακροατές.
Αυτή η λεπτή ισορροπία και η δύσκολη θέση του ερμηνευτή είναι προφανής και σ΄αυτό το δίσκο που παλινωδεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.Ο Στέλιος Μπικάκης, ένας γνήσιος εκφραστής της κρητικής μουσικής παράδοσης με αξιόλογη διαδρομή στο χώρο έχει όλες τις δυνατότητες να αποδείξει ότι δεν παρασύρεται απο την αρνητική τάση που επικρατεί στο χώρο της μουσικής παραγωγής τα τελευταία χρόνια και να δικαιώσει το μουσικόφιλο κοινό της Κρήτης -και όχι μόνο-που εκτιμά τις ικανότητες του και την μέχρι τώρα καλλιτεχνική του διαδρομή... Συνοπτικά μια καλή προσπάθεια και μια αξιοπρόσεκτη μουσική παραγωγή με τις ερμηνείες του Στέλιου Μπικάκη να αποδεικνύουν-όταν ξεπερνούν τις υπερβολές συναισθηματισμού- ότι διαθέτει μια καλή χροιά και αδιαμφισβήτητες ερμηνευτικές ικανότητες ...
Στέλιος
Μπικάκης: λύρα