Από το 1989 που ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ξεκίνησε την προσωπική του πορεία στη δισκογραφία (έπειτα από τη θητεία του στο συγκρότημα Νέοι Επιβάτες μαζί με τη Μαρία Φωτίου), μας συνήθισε σε πολύ ενδιαφέροντες εργασίες που πάντα ξεχώριζαν, πολλές φορές για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, για την ποιότητα και την πρωτοτυπία τους. Είτε ως ερμηνευτής τραγουδιών άλλων συνθετών, είτε ως τραγουδοποιός, ο Ζερβουδάκης έχει μέχρι και σήμερα κατορθώσει να δώσει το δικό του απόλυτα προσωπικό στίγμα στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Πως μπορεί να ξεχάσει κανείς για παράδειγμα τη συνεργασία του με τον Γιώργο Ζήκα στο δίσκο «Μια ζωή στην ίδια τάξη», και βεβαίως το «Γράμμα σ’ έναν ποιητή» με την ποίηση του Νίκου Καββαδία και την ιδιαίτερη μελοποίηση του. |
| Η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Ζερβουδάκη με τίτλο «Στα χαμηλά και στα ψηλά», περιλαμβάνει 12 τραγούδια σε μουσική του ίδιου, ένα του Δημήτρη Χατζάκου και ένα του Απόστολου Δημητρακόπουλου, ντυμένα με τους στίχους του τραγουδοποιού αλλά και του Γιώργου Χατζόπουλου, του Άρη Γαρδένια, του Δημήτρη Χατζάκου, του Αλέξανδρου Στεφόπουλου και του Απόστολου Δημητρακόπουλου. Στο δίσκο επίσης συμμετέχουν με τις ερμηνείες τους ο Απόστολος Δημητρακόπουλος, η Αλεξία Χρυσομάλλη και ο Παντελής Θεοχαρίδης. |
| Όπως και στις προηγούμενες δισκογραφικές του δουλειές, έτσι κι εδώ ο Δημήτρης Ζερβουδάκης καταθέτει την προσωπική του πρόταση στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, με βασικό χαρακτηριστικό για ακόμη μια φορά το στοιχείο της έκπληξης. 12 τραγούδια που αφηγούνται ιστορίες, θυμώνουν, γελούν και ερωτεύονται, άλλες φορές τρυφερά και άλλες με σκωπτική διάθεση σχολιάζουν την νεοελληνική πραγματικότητα, με ευαισθησία ψιθυρίζουν λόγια γνήσια και αληθινά. 12 ζωντανοί οργανισμοί που ζητούν από τον ακροατή να ακούσει και πίσω απ’ τα λόγια, να “διαβάσει” τις κρυμμένες εικόνες που “ζωγραφίζει” ο Ζερβουδάκης με όπλο τον καθαρό λόγο και τις εμπνευσμένες μελωδίες του. Από το «Άραγε να ‘μαι κάποιος άλλος», μέχρι «Τα ανείπωτα» (δύο από τα τραγούδια που έγιναν αμέσως γνωστά), μέσα από ποικίλους ρυθμούς και διαφορετικού ύφους τραγούδια, ο δίσκος κατορθώνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του ακροατή αμείωτο από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο track. Χασάπικα, ζεϊμπέκικα, μπαλάντες και τραγούδια με ροκ αισθητική, “δένουν” μεταξύ τους σε ένα σύνολο που θα μπορούσε να πει κανείς ότι ολοκληρώνουν έναν ενιαίο κύκλο τραγουδιών. |
| Ο Ζερβουδάκης ερμηνεύει τα τραγούδια με πάθος˙ χαμηλόφωνα όπου χρειάζεται και με εξωστρέφεια όπου οι στίχοι και ο ρυθμός το απαιτούν. Ένας τεχνίτης που ξέρει καλά να σκαλίζει τραγούδια αληθινά και να τα αποδίδει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Η καλλιτεχνική του πορεία όλα αυτά τα χρόνια σχηματίζει μια ανοδική καμπύλη, με το «Στα χαμηλά και στα ψηλά» να αποτελεί ίσως την καλύτερη δουλειά του μέχρι σήμερα. Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει το δίσκο (καθώς και όλη την πορεία του Δημήτρη Ζερβουδάκη), είναι η ειλικρίνεια. Δε φτιάχνει τραγούδια για να εντυπωσιάσει ή για να παραμείνει “ζωντανός” μέσα στο πολύπλοκο και δύσκολο τοπίο που έχουν διαμορφώσει οι δισκογραφικές εταιρίες. Εκθέτει τη δουλειά του όποτε νιώθει πως έχει πραγματικά κάτι να πει, κάτι που είναι αισθητό σε όλες τις δουλειές του και ιδιαίτερα «Στα χαμηλά και στα ψηλά». Όπως αναφέρει και ο ίδιος στο σημείωμα του δίσκου: «Έχοντας τη βαθειά πίστη, ότι αναζητώ την βασική μου ουσία, νιώθω πως δεν προδίδω τίποτα!». Κι αν χρειαστεί οι στίχοι να μιλήσουν από μόνοι τους, τα λόγια του Δημήτρη Ζερβουδάκη αφοπλίζουν με την απλότητα και την ακρίβειά τους: …Βάλε μου πάλι τη φωτιά / πνίξε με μες στη ζάλη να μη σε βλέπω απέναντι / και με σκυφτό κεφάλι… Από το «Ότι και να κάνω» …Με τα λεφτά δε γίνοντ’ όλα / κι αν βγάλεις ψεύτικα φτερά δε θα μπορείς να τα σηκώσεις / για να πετάξεις φουκαρά… Από το «Άραγε να ‘μια κάποιος άλλος» |
|
Με το «Στα χαμηλά και στα ψηλά», ο Δημήτρης Ζερβουδάκης πρόσθεσε ακόμα μια προσεγμένη δουλεία στο ενεργητικό του. Προσεγμένη από όλες τις απόψεις: υψηλό επίπεδο παραγωγής, καλαίσθητο ένθετο και πρωτότυπο εξώφυλλο, έργο του Λάκη Μουρατίδη. Ένας δίσκος που, είτε «στα χαμηλά», είτε «στα ψηλά», αξίζει σίγουρα την προσοχή μας.
|
|
| 1. Άραγε να ‘μαι κάποιος άλλος
(Δ. Ζερβουδάκης, Απ. Δημητρακόπουλος, Αλεξία Χρυσομάλλη) 2. Με το κορμί να καίγεται 3. Πάρ’ τα βήματά σου 4. Ελευθερία (Παντελής Θεοχαρίδης) 5. Leasing Ευτυχίας 6. Στα χαμηλά και στα ψηλά 7. Τα ανείπωτα 8. Ότι κι αν κάνω (Αλεξία Χρυσομάλλη) 9. Δένδρο μου αγέρωχο 10. Θέλω να βγω στον ήλιο 11. Χαμένη Κυριακή 12. Ότι και να σου συμβεί |
Μουσική: |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου











Από το 1989 που ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ξεκίνησε την προσωπική του πορεία στη δισκογραφία (έπειτα από τη θητεία του στο συγκρότημα Νέοι Επιβάτες μαζί με τη Μαρία Φωτίου), μας συνήθισε σε πολύ ενδιαφέροντες εργασίες που πάντα ξεχώριζαν, πολλές φορές για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, για την ποιότητα και την πρωτοτυπία τους. Είτε ως ερμηνευτής τραγουδιών άλλων συνθετών, είτε ως τραγουδοποιός, ο Ζερβουδάκης έχει μέχρι και σήμερα κατορθώσει να δώσει το δικό του απόλυτα προσωπικό στίγμα στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Πως μπορεί να ξεχάσει κανείς για παράδειγμα τη συνεργασία του με τον Γιώργο Ζήκα στο δίσκο «Μια ζωή στην ίδια τάξη», και βεβαίως το «Γράμμα σ’ έναν ποιητή» με την ποίηση του Νίκου Καββαδία και την ιδιαίτερη μελοποίηση του.
